Morgen

 

Morgen is een illusie
een beeld waarin je dromen van nu
vermengd met oude verhalen
wetend dat morgen
niet bestaat
maar toch…
het verlangen blijft
om morgen vorm te geven
om door de muur van mist te kijken
waarachter morgen zich verbergt
als een on-uitgekomen belofte

Ik…
ik ben…
mijn nieuwe morgen
ontdaan van alles wat mij bindt
in een vernieuwde werkelijkheid

ik…
ik ben…
de stip in het universum
die zich één voelt
met het geheel

voorbij morgen
ken ik geen angst meer
zoek ik niet naar oude verhalen
staak ik mijn strijd
ontmoet ik jou

2024 7 oktober

Herfstmorgen

 

spiegelende druppels vangen

in zichzelf het morgenlicht

vormen fantasieverhalen

die zich groot en klein herhalen

als in een eindeloos herfstgedicht

Samen zwevend nauw verbonden

tonen zij hetzelfde beeld

allereerste morgenstralen

die met schittering bepalen

hoe licht elk moment bespeelt

spiegelende druppels vangen

dat wat in de morgen gloort

in hun dageraadse zwijgen

blijven zij naar zweven neigen

tot de wind hun spel verstoort

© Juul Baars november 2023

Ölandhorst

 

Ölandhorst

daar waar het leven zich herinnert in de stilte
en waar het einde zich ontwaart in steen en groen
daar waar de warmte zich verwisselt met de kilte
en waar het afscheid zich verwoordt in tijd van toen

daar waar de blijdschap zich verbergt in het verleden
tranen zich mengen met gevoel van eeuwigheid
er op de paden met veel eerbied wordt geschreden
het laatste woord zich mengt met de laatste druppel tijd

de weidse tuin met strak gelegde paden
waar in het ruisen van de wind het woord verwaait
en in de zomer bloemen spreken van genade
de winterkou met nevels zacht de tijd verdraait

plek waar in waardigheid het scheiden wordt voltrokken
het tijdelijke zich tot eeuwigheid vermorst
plek waar herinneringen zich laten verlokken
plek aan de Ooststrandreef gelegen, Ölandhorst

© 2023

Het woord

 

het woord ontspruit, soms zacht soms luid, uit zinnelijk verlangen
het schrijft zichzelf in vaaglijk licht, brengt intuitie in het zicht
en vormt zich als in fantasie gevangen
de dichter zint zoals de wind, die nergens aan gebonden
zijn strofes waait, alsof hij draait door droombeelden gezonden

de regel ritmisch en gepast, die het oneindige betast
schrijft zich in duizend talen
vermengd de waas met scherp contrast
zoekt het bekende en verrast
laat vinden en verdwalen

het woord direct of ongericht met elke keer
een nieuw gezicht,  doet poëzie herleven
zodat geschreven als gedicht,
het woord zich tot de lezer richt
om zich te doen beleven.

© Juul Baars 4 maart 2023

Waarheid

 

voorbij de waarheid
verbergt het licht
zich niet in heilige woorden
zelfs al worden ze uitgesproken
in een gebed
angst is de grens
die het verlangen tempert
je weerhoudt
om te gaan
naar daar
waar je jezelf ontmoet

Ademloze stilte

 

hij
verdoet zijn tijd
in ademloze stiltes
zijn woorden verschuilen zich
achter een gezicht
van steen

zijn blikken zien het niets
diep in zijn hoofd verscholen
zijn ogen lijken echo’s
van reeds gebroken licht

nog nooit was hij zichzelf
zelfs niet toen hij nog sprak
maar in zijn ademloze stilte
lijkt het alsof hij wacht

soms tracht hij
iets te zeggen
maar alles wat hij uit
klinkt als een mantel van onmacht
vastgekleefd aan zijn huid

Hij
is zijn buitenkant
nog reikend naar het leven
dat hem vergat

in de ademloze stilte
waarin hij niets meer denkt
staat de dood…
die  hem van dichtbij..
wenkt,
reeds  getekend

© Juul Baars 7 oktober 2022

Mussen (in mijn tuin)

 

Vier en veertig mussen in mijn tuin
fladderende donsjes,
kwetteren onderonsjes,
pikken hier wat rijst en daar wat graan
met hun honger is het nooit gedaan
loeren vanuit de bomenkruin
vier en veertig mussen in mijn tuin

vier en veertig mussen in mijn tuin
steeds op zoek naar eten
hoog en laag gezeten
hier en daar een witte veer
in hoofdzaak zijn ze bruin
vier en veertig mussen in mijn tuin

Vier en veertig mussen in mijn tuin
eten zelfs patatten
letten niet op katten
raaf en ekster beiden zeer attent
en gevaarlijk -  als je een mus bent
zweven door  de zwerm
met in hun bek een propje bruin
twee en veertig  mussen in mijn tuin

© Juul Baars 8 augustus 2022

Overdenking (voor bert Souman)

 

buurthuisruimte
het buffet
koffie halen
en betalen
anderen groeten
naar t toilet

zaaltje binnen
tafel kiezen
spullen voor je
op het blad
in de kring
je woorden kiezen
een gedicht
vers uit het klad

inleven
aandachtig horen
poëzie
dat is het doel
bij de stiltes
die er vallen
zie je steeds
die lege stoel

© Juul Baars 25 mei 2022

Vrede

 

eens zal er vrede zijn
de angst voorgoed verslagen
antwoord op alle vragen
geen dreiging in ’t verschiet

eens zal er vrede zijn
geen reden om te strijden
geen reden om te lijden
en nergens nog verdriet

eens zal er vrede zijn
zullen er bloemen bloeien
is er niets uit te roeien
geen kwaad dat wortel schiet

eens zal er vrede zijn
de aarde zal floreren
niets zal haar nog frustreren
en mensen zijn er niet

 

 

 

Juul Baars 24 december 2021

Angst

 

Ik…
ik beweeg me
binnen strak getrokken kaders
verberg mezelf in de gedachten
die mij gestalte geven
morgen is als vandaag
zoekend naar mijn verlossing
verlies ik mezelf
in gespeelde zekerheid

Lach ik als ik moet huilen
en treur ik als ik blij wil zijn
terwijl mijn blik niet verder reikt
dan mezelf
probeer ik onkwetsbaar te zijn
vast te houden

terwijl de wereld aan mij voorbij trekt
zie ik slechts de waas
die op veiligheid lijkt…
Kom niet dichtbij
raak mij niet
laat mij niet wankelen
koester mijn angst

 

© Juul Baars 23 juni 2021

Liefde

 

misschien is liefde
wel een gedicht-
telkens herschreven
met minder woorden-
tot het zich toont
in onbeschreven strofes
op een onbeschreven blad
en niets alles is
en alles niets…

© Juul Baars  22 maart 2021

Spiegelbeeld

 

Allerzielen

 

Je vraagt soms
hoeveel bladeren zijn gevallen
in welke kleur het leven zal vergaan
en hoe de wind zal spelen met gedachten
die zich in eeuwigheid zullen versmachten
om lichaamloos te blijven voortbestaan

Je denkt soms
aan de mensen die je kende
die in herinneringen voortbestaan
wiens naam je noemt waardoor ze er nog zijn
waarvan je droomt in dromen van satijn
totdat ook jij aan het einde komt te staan

Ik ben misschien
een  stukje van hun wezen
en laat ze in gedachten bij mij zijn
waar in de leegte die zij achterlieten
ik dan nog even van ze kan genieten
tot aan het einde van mijn levenslijn

© Juul Baars
2 november 2020

laat kerstgedicht

het is al meer dan twee eeuwen geleden,
dat Jezus werd geboren in een stal.
er stond een grote ster in het heelal
en engelen zongen luid , God brengt ons vrede.

sinds dat moment is er door mensen steeds geleden
werden miljoenen zomaar afgeslacht,
om geld en goed, om roem en ook om macht,
of omdat ze slechts een andere God aanbeden.

ook nu is er geen teken van Gods vrede,
sterven er overal mensen door geweld
en ook door honger worden er veel geveld
al hebben zij tot God, intens gebeden

zou er een God bestaan die luistert naar ons vragen,
die om ons geeft zonder een enkel voorbehoud.
Of is de ruimte leeg en eind'loos koud
en dienen wij ons lot alleen te dragen.

© Juul Baars 2010 (bijgewerkt 11 maart 2020)

Uitgeblust

afgetobd en afgebroken
uitgebrand en uitgepraat
niets is er nog onbesproken
leven gaat zoals het gaat

Weg zijn mooie idealen
ieder vuurtje uitgedoofd
elke dag is weer hetzelfde
niets waarin nog wordt geloofd

Sluimerend de tijd doorkomen
uren  staren  op een scherm
afhouden en ook afweren
als ik mezelluf maar bescherm

Knikkebollend tot het einde
wachtend op het eindbesluit
dan een schok… het duurt maar even
gaat het lichtje ineens uit..

© Juul Baars 17 september 2019

Stad (Lelystad)

stad nog jong en onervaren stad gegroeid op poldergrond stad met grenzeloos verlangen af en toe een grote mond stad waar pionieren troef is stad die grenzen overschrijdt stad met honderdduizend wensen die zich aanpast in de tijd stad gelegen tussen dijken waar de wind soms vrij spel heeft stad waar de natuur zo mooi is stad die steeds naar mooier streeft stad met lege winkelpanden werkgelegenheidstekort stad die knokt voor zijn bevolking zorgt dat morgen beter wordt stad met grote toekomstdromen stad die naar de wereld reikt stad die voortgaat in het bouwen niet voor tegenslag bezwijkt stad die spreekt in vele talen stad die alle kleuren heeft stad die streeft naar echt verbinden stad die ieder welzijn geeft stad beschreven in gedichten waar cultuur aandachtig groeit stad met oog voor mooie dingen stad waarin de schoonheid boeit straks het centrum van de wereld heel de wereld wordt bereikt internationaal allure wordt ons zomaar aangereikt veranderen is onze passie pioniers willen we zijn en dan… blijft er één vraag over wat zal ons “next level” zijn © Juul Baars 6 mei 2019

Beweging

De luiheid is een dief, die je besluipt
die zonder dat je maar iets merkt
stiekem naar binnen kruipt
hij wekt je traagheid op
geeft je de lust tot gapen
en voordat je het echt beseft
lig je overdags te slapen
Je aderen slibben dicht
je spieren worden stijf
tot overmaat van ramp
krijg je ook rimpels in je lijf
En als je dan zo lui bent
dat je niet weet waar je t moet zoeken
en je in je auto kruipt
om de buurman te bezoeken
dan is de tijd gekomen
dat je eindelijk ontwaakt
en van je leven weer
een actief gebeuren  maakt
Kom! spring nu van de bank
voorkom het ineen storten
kies voor gezonde fitheid
en dus.. ga lekker sporten
loop eens een marathon
ga schaatsen of ga skiën
speel tennis of speel golf
beweeg je trage knieën
speel volleybal, ga worstelen
doe fitness, ga ver springen
kom in beweging mens
en doe gezonde dingen
En als je niet van sporten houdt
blijf dan beslist niet nietsen
want ieder mens die houdt wel van
fijn wandelen of fietsen

© Juul baars 18 januari 2019

Zoeken

Wie niet zoekt
om te vinden
verdwaalt niet…
bekommert zich niet
om sporen van toen
te verliezen
schroomt niet
om terug te keren
op de plek
die niet bestaat
Ik heb alle paden
belopen
en vond steeds
mezelf
en er is niets
veranderd…

© Juul Baars 17 januari 2019

Jij Herfst

Jij herfst

je hebt me overrompeld
bedrogen met warme ochtendnevel
en zwoele avonden
je toonde jezelf in de meest
fantastische kleuren
die spraken van hoop
en leven

Jij herfst
je bracht me in vervoering
door de geuren die je
verspreidde
je liet herfstbloemen spreken
van hoop en schoonheid
maar je verhulde het afsterven
en overstemde met de stem
van koude  winden
de aftakeling die je bracht

Jij herfst
pas laat zag ik je echte gezicht
getekend door de schimmel
op het rottende hout
ik telde de  bladeren die vielen
en zag hoe leven zich terugtrok
in een sluier van duisternis en kou

Jij herfst
jij brengt me in de nadagen
van mijn leven
jij laat me zien dat alle schoonheid
vergankelijk is
jij bent de dood die mij traag omarmt
en mij koestert in de eeuwigheid
van het zijn..

© Juul Baars 5 november 2018

Andere liefde

jjij…

jij begrijpt me niet
wat ik je ook zeg
al mijn woorden glijden
als onuitgesproken weg
er is niets dat je raakt
er is niets dat je bind
misschien dat ik daarom
bij jou geen liefde vind

je leeft je eigen leven
weet niet wat ik bedoel
je kunt jezelf niet geven
snapt niet wat ik steeds voel
je hoort mij aan en gaat
gewoon je eigen weg
en ik besef steeds weer
het maakt niet uit
wat ik je zeg

maar leven zonder jou
ik kan dat echt niet aan
en daarom vraag ik jou
niet bij mij weg te gaan
ik laat mijn pijn niet zien
en hou me altijd  groot
want als je weg zou gaan…

dan wordt dat echt mijn … 
dood

© Juul Baars 19 maart 2018