Verkleuren in eenvoud

.

In de stille ochtendglans,
waar dauw nog twijfelt aan verdwijnen,
verkleurt het licht in zachte dans,
alsof de dag traag wil verschijnen.

Een blad, ooit groen, nu okergeel,
verliest zijn haast, zijn dromen.
Eenvoud sluipt, in wat vergaat-
in wat niet meer zal komen.

Geen pracht, geen schreeuw, geen groot gebaar,
maar het fluisteren van tijd die glijdt.
als een wolk die zonder reden vaart,
een schaduw die zich stil verspreidt.

Zo leert het leven ons te kijken,
niet naar wat schittert, maar wat zwijgt.
Want alles dat verkleurt in rust,
is eenvoud die een droom ontstijgt

 

© 9 augustus 2025

Zoeken

 

nog steeds reis ik, zonder eindbestemming
beweeg ik me door het onbekende
om nergens aan te komen, maar om te ervaren
De vragen die ik stel, klinken als een echo in de bergen
ze weerkaatsen in antwoorden, soms helder, soms vervormd
gedachten glippen als water door mijn vingers
hoe meer ik ze probeer vast te houden, hoe sneller ze vervliegen
in de ruimteloze diepte
tot ze opgaan in mijn droom dat er meer is dan ik zie
maar alles net buiten bereik blijft

© 29 mei 2025

Morgen

 

Morgen is een illusie
een beeld waarin je dromen van nu
vermengd met oude verhalen
wetend dat morgen
niet bestaat
maar toch…
het verlangen blijft
om morgen vorm te geven
om door de muur van mist te kijken
waarachter morgen zich verbergt
als een on-uitgekomen belofte

Ik…
ik ben…
mijn nieuwe morgen
ontdaan van alles wat mij bindt
in een vernieuwde werkelijkheid

ik…
ik ben…
de stip in het universum
die zich één voelt
met het geheel

voorbij morgen
ken ik geen angst meer
zoek ik niet naar oude verhalen
staak ik mijn strijd
ontmoet ik jou

2024 7 oktober

Kleur

 

als avondwind de wolken spreidt
in vlagen wit satijn
de horizon de zon omrand
haar spiegelend in het water brand
met donkerrood de lucht besmeurt
als afsluitend refrein

en als het gras zich waaiend buigt
zich uitstrekt in de wind
het wuivend groet
alsof het juicht
met donkerlichte golven
van levend groen getuigt

terwijl de dichter schrijft
in goudgerande woorden
en met gekleurde zwoorden
het wit en zwart uitdrijft

durf ik mijn droom te dromen
waarin ik kleur ontknoop
laat mijn gedachten stromen
in de kleur van de hoop

09-2024

Eiland

 

Laat mij drijven in het zonlicht
naar een droom die ik niet ken
waarin gekleurde visioenen
laten zien wie ik niet ben
en als stiltes mij omringen
uitgestrekt in schone schijn
laat de wind dan voor mij zingen
laat mij dan een eiland zijn

Laat de kleur van mijn gedachten
sprankelen in de morgengloed
laat me elk gebed vergeten
dat mij voor het kwaad behoed
met het water aan mijn voeten
waarop nevels als satijn
laat ik wensen zacht verzoeten
wil ik graag een eiland zijn

 

©JB 6 mei 2024

Vergeten dromen

 

laat je gedachten reizen naar de verste horizon
waar kleuren je zijn raken in de gouden druppels zon
waar je jezelf verliest in dromen
de plek waar alleen jij kunt komen
waar al je inspiratie ooit begon

laat je
varen,
op de aller-verste zee
vergeet je
pijnen
laat ze los en glij
met dromen mee

laat vormen je omarmen  geef ze toegang tot je hart
geef elke toon een andere kleur zodat niets meer verstart
laat je in gedachte zweven  op dat wat muziek wil geven
en maak je los van alles dat verward

laat je
varen,
op de aller-verste zee
vergeet je
pijnen
laat ze los en glij
met dromen mee

vergeet elke belemmering,  vlieg mee met de muziek
ontdek je intuitie, kleur ze met melancholiek
laat je in vrijheid varen, fantasie zich openbaren
beleef jezelf als enig en uniek
 
© Juul Baars 9 augustus 2020