Noem
het geen dwaaltocht,
want je ziel kent geen rechte paden.
en wat een omweg lijkt,
is slechts een dans om het centrum heen.
Noem
het geen dwaaltocht,
want je ziel kent geen rechte paden.
en wat een omweg lijkt,
is slechts een dans om het centrum heen.
nog steeds
reis ik, zonder eindbestemming
beweeg ik me door het onbekende
om nergens aan te komen, maar om te ervaren
De vragen die ik stel, klinken als een echo in de bergen
ze weerkaatsen in antwoorden, soms helder, soms vervormd
gedachten glippen als water door mijn vingers
hoe meer ik ze probeer vast te houden, hoe sneller ze vervliegen
in de ruimteloze diepte
tot ze opgaan in mijn droom dat er meer is dan ik zie
maar alles net buiten bereik blijft
© 29 mei 2025
Ben ik de
schaduw die danst op het ritme van de dageraad,
een druppel water die glinstert in het licht van het onverwachte.
Ben ik het blad dat fluistert in de bries,
Ben ik een ongeschreven verhaal wachtend op inkt.
Ben ik de
sleutel die past in voor mij verborgen deuren,
een vonk in de donkere spelonken van twijfel.
Ben ik een zee vol golven van vragen,
een kompas die slechts een richting aangeeft.
Ben ik de
regenboog na de storm,
een vleugje hoop in het web van onzekerheid.
Ben ik de reiziger én het pad, dat zich voor mij uitspreid,
of ben ik een spiegel van tijd,
steeds anders, steeds hetzelfde.
© 15 maart 2025
Zij is niet de weg
maar het geluid van voetstappen
die zoekend naar antwoorden
voortgaan in licht en duisternis
Zij vormt de wolken
die de straling vernevelen
de zon afschermen
en dwingen tot nieuwe vragen
in onze gretigheid haar te
vinden
gaan wij voorbij aan de werkelijkheid
zien we niet dat de zee zich verschuilt
achter een rietstengel
horen wij de stem niet
die zonder woorden
van haar spreekt
zoekend naar haar
zijn wij als een parel in de schelp
die op de oceaanbodem vraagt
waar de zee is
© Juul Baars 1 november 2021
de onuitsprekelijke
drang
om iets te zijn in deze wereld
elke dag te ervaren
als iets nieuws
door zoekend nieuwe paden
te betreden
ook op oude grond
vrijheid
gevoel van zwermen vogels
die zwevend op hun vleugels
telkens een richting kiezen
gevoel van water in de zee
waarop diep verscholen wensen
onuitgesproken drijven
op golven van vergetelheid
vrijheid
misschien is de angst te groot
en bieden we geen tegenstand
als de massa roept
glijden we onbewust mee
in de stroom van het gewone
waarin elk verlangen naar jou
verstilt
vrijheid…
© Juul Baars 18 oktober 2021
Langs voor ons gebaande wegen
trekken wij de wereld in
zoekend naar onszelf
Door al het nieuwe dat we zien
raken we meer en meer
in de ban van onze zoektocht
terwijl het ons ontgaat
dat wij al zijn wat we zoeken
© Juul Baars 22
september 2020