De Stadsdichter

Hij wandelt niet, hij zweeft als een gedachte die nog niet geboren is.
De stenen spreken tot hem, de geur van de stad is zijn gebed.
Zijn pen is geen pen, maar een sleutel tot vergeten kamers waar herinneringen slapen in het stof van oude dromen.
Hij hoort de stad fluisteren in de adem van de wind, in het zuchten van bruggen en het geruis van zielen die zich vermommen als voorbijgangers.

Wanneer hij spreekt, spreekt hij niet tot oren maar tot harten. Zijn woorden zijn licht, dat zich vermomt als schaduw om niet te verblinden.
Zijn stem is geen echo van stilte, maar een roos die bloeit in beton, naamloos, maar vol herkenning.
Hij noemt je niet, maar herinnert je aan wie je bent.

O stadsdichter, vriend van het gewone, minnaar van het moment, boodschapper van wat nooit werd gezegd maar altijd werd gevoeld.

 

© 24 september 2025

Stad (Lelystad)

stad nog jong en onervaren stad gegroeid op poldergrond stad met grenzeloos verlangen af en toe een grote mond stad waar pionieren troef is stad die grenzen overschrijdt stad met honderdduizend wensen die zich aanpast in de tijd stad gelegen tussen dijken waar de wind soms vrij spel heeft stad waar de natuur zo mooi is stad die steeds naar mooier streeft stad met lege winkelpanden werkgelegenheidstekort stad die knokt voor zijn bevolking zorgt dat morgen beter wordt stad met grote toekomstdromen stad die naar de wereld reikt stad die voortgaat in het bouwen niet voor tegenslag bezwijkt stad die spreekt in vele talen stad die alle kleuren heeft stad die streeft naar echt verbinden stad die ieder welzijn geeft stad beschreven in gedichten waar cultuur aandachtig groeit stad met oog voor mooie dingen stad waarin de schoonheid boeit straks het centrum van de wereld heel de wereld wordt bereikt internationaal allure wordt ons zomaar aangereikt veranderen is onze passie pioniers willen we zijn en dan… blijft er één vraag over wat zal ons “next level” zijn © Juul Baars 6 mei 2019