Vrede in ons

 

in het binnenste van je hart
brandt een licht dat nooit dooft
het wacht niet op morgen
en fluistert elk moment jouw naam

wanneer de wereld zwaar aanvoelt
wordt dat licht een innerlijke gids
het tilt je op
zoals de zon de horizon streelt
en de nacht in goud verandert

wees niet bang voor de weg vooruit
want je voeten kennen het pad
dat je ziel al lang heeft gekozen

waar liefde stroomt, ontstaat kracht
waar stilte ademt, ontvouwt vrede zich
en in jou ontwaakt
elke dag opnieuw
een onuitputtelijke hoop

©4 maart 2026

Vogel op mijn hand

 

De vogel op mijn hand
voelt licht als een gebed
vol vertrouwen…

er zijn geen woorden
er is geen strijd
alleen een stille erkenning
van vrede

Waarom bouwen wij mensen
muren van overtuiging
verdedigen wij onze waarheid
als een fort

Waarom leren wij niet van de vogel
die landt op mijn hand
dat zekerheid geen wapen is,
maar een open handpalm

Laat je hart worden als die hand
waarin zelfs
het kleinste wezen durft te rusten

Immers daar….
in dat zachte gebaar
ontmoet je de eeuwige zekerheid
dat liefde geen bewijs verlangt
alleen de ruimte om te zijn

JB 15 december 2012

Zonder titel

 

Is het de dans van zon en maan,

waarin licht en schaduw zich verweven,

grenzen vervagen en de tijd zacht roept?

Zijn het bomen, die fluisteren in stilte

terwijl hun wortels diep  reiken

zich verbinden in een onzichtbare cirkel

die het eeuwig samenzijn benadrukt?

Zijn het de golven die het zand kussen,

zich verzoenen met de kust

terwijl hun hartslag het ritme vormt

dat nooit stopt, nooit breekt?

Kijk omhoog en zie de vogels

hun vleugels vinden balans

zij zweven  op de adem van de lucht

waarin alles samenkomt

Vrede….

© Juul Baars 21 april 2024

Vrede

 

eens zal er vrede zijn
de angst voorgoed verslagen
antwoord op alle vragen
geen dreiging in ’t verschiet

eens zal er vrede zijn
geen reden om te strijden
geen reden om te lijden
en nergens nog verdriet

eens zal er vrede zijn
zullen er bloemen bloeien
is er niets uit te roeien
geen kwaad dat wortel schiet

eens zal er vrede zijn
de aarde zal floreren
niets zal haar nog frustreren
en mensen zijn er niet

 

 

 

Juul Baars 24 december 2021

laat kerstgedicht

het is al meer dan twee eeuwen geleden,
dat Jezus werd geboren in een stal.
er stond een grote ster in het heelal
en engelen zongen luid , God brengt ons vrede.

sinds dat moment is er door mensen steeds geleden
werden miljoenen zomaar afgeslacht,
om geld en goed, om roem en ook om macht,
of omdat ze slechts een andere God aanbeden.

ook nu is er geen teken van Gods vrede,
sterven er overal mensen door geweld
en ook door honger worden er veel geveld
al hebben zij tot God, intens gebeden

zou er een God bestaan die luistert naar ons vragen,
die om ons geeft zonder een enkel voorbehoud.
Of is de ruimte leeg en eind'loos koud
en dienen wij ons lot alleen te dragen.

© Juul Baars 2010 (bijgewerkt 11 maart 2020)