het woord ontspruit, soms
zacht soms luid, uit zinnelijk verlangen
het schrijft zichzelf in vaaglijk licht, brengt intuitie in het zicht
en vormt zich als in fantasie gevangen
de dichter zint zoals de wind, die nergens aan gebonden
zijn strofes waait, alsof hij draait door droombeelden gezonden
de regel ritmisch en gepast, die het oneindige betast
schrijft zich in duizend talen
vermengd de waas met scherp contrast
zoekt het bekende en verrast
laat vinden en verdwalen
het woord direct of
ongericht met elke keer
een nieuw gezicht, doet poëzie herleven
zodat geschreven als gedicht,
het woord zich tot de lezer richt
om zich te doen beleven.
© Juul Baars 4 maart 2023
