De kleine jongen

 

de kleine jongen
verwekt uit de schaduw van het verleden
waarin geleden pijn werd omgezet
in verwrongen liefde
en waarin begaande wegen
 met bloed betraand
 tot nergens leiden

de kleine jongen
die het zonlicht zoekt
geen vragen stelt maar wacht
op kleine druppels licht

de kleine jongen
die tranen negeert
 lacht om te leven
die buiten zichzelf het leven bestormt
en tot zichzelf komt
op momenten van stilte
waarin elke dag hetzelfde is
en elk pad onbegaanbaar lijkt

de oude man
aanschouwt de horizon van zijn verleden
telt de grenzen die sindsdien werden gepasseerd
herinnert zich de schaduwen van toen
en staat stil in het licht van nu

hij is nog steeds
de kleine jongen

© Juul Baars 28 november 2025

Het oude huis (Burgwal Kampen)

 

In het huis waar de muren spreken
draag ik de schaduw van mijn verleden.
Gesmoorde stemmen zonder verhaal
zweven als stof in het ochtendlicht.

Angst woont hier, niet als vijand,
maar als herinnering.
Een droombeeld, scherp en zacht,
een echo van een onbekend verleden

Maar ook een stem van oorsprong
spreekt tussen de bakstenen,
vervreemdend,
maar toch een deel van mij.

Dit huis verbindt angst met trots,
zoals wortels zich vastzetten in steen.
Het vertelt zonder woorden,
en ik luister met mijn ziel.

Want dit huis, oud en stil, is geen plek
maar een spiegel.
Een stukje van mijzelf
dat ik niet meer ontwijk,
maar omarm.

© 11 september 2025

Kleuren

 

sluimerende sluiers  zweven
langs het laatste avondlicht
kronkelende kleuren schrijven
in de nevel een gedicht

slingerende slingers rijmen
over onmacht over pijn
maar ook over de momenten
waarin je echt jezelf kunt zijn

vluchtig vluchtende verbeelding
die je vastpint in je toen
kleurige gekleurde stralen
laten je het nu aandoen

laat de kleuren je verleiden

om jezelf te onderscheiden

los van alles wat je bond

voel je in het nu gegrond

© Juul Baars 9 oktober 2022

Afscheid

 

beelden van een ver verleden
stukjes weemoed in het hart
woorden die half uitgesproken
spreken van geluk en smart

In de twijfel van het leven
niets gekregen niets gegeven
immer nog zo onomschreven
in mijn diepste ik verward

hoor de schreeuwen van mijn onmacht
vonken  liefde in verschiet
in onafgemaakte dromen
rust het laatste stuk verdriet

laatste woorden die weerklinken
in de verte, als een groet
alles in één zin besloten
met jouw wens, het ga je goed

 

© Juul Baars 3 oktober 2021

Vergeet me niet

als straks mijn horizon verdwijnt
voorbijgaand zonlicht niet meer schijnt
de regen spreekt in druppels tijd
de wind haar laatste adem schreit

als sterren zonder woorden zijn
de nacht nooit meer de nacht zal zijn
het ochtendgloren zal vergaan
mijn sprookje ophoudt te bestaan

en als de bloemen zwijgzaam geuren
de lente nooit meer groen zal kleuren
de zomerwarmte zal verkillen
de herfst haar  kleuren zal verstillen

als straks de winter onvertogen
het groene riet geel zal verdrogen
en ik traag wegdrijf in het verschiet
dan vraag ik jou…
                        vergeet me niet….



© Juul Baars 23 april 2019

Alzheimer (2)

zal ik je naam nog kennen
als ik mezelf vergeet
zal ik je warmte voelen
nog door je haren kroelen
als ik straks niets meer weet
zal ik je lach herkennen
de twinkeling van je ogen
je stralende gezicht
je zachte mededogen
kan ik me dan nog koesteren
in de warmte van je armen
en zal mijn hart nog smelten
mijn binnenste verwarmen
of zal ik dan verstenen
mijn blikken ijselijk koud
en zal ik dan vergeten
dat ik intens van je houd

© Juul Baars 18 april 2019

De weg

Ik heb je al zo vaak
de weg gewezen...
Maar jij blijft hangen
in je eigen pijn...
Je durft niet te verliezen
laat het verleden voor je kiezen..
Waardoor je nooit meer echt...
jezelf zal zijn....

© Juul Baars 1 februari 2019