De kleine jongen

 

de kleine jongen
verwekt uit de schaduw van het verleden
waarin geleden pijn werd omgezet
in verwrongen liefde
en waarin begaande wegen
 met bloed betraand
 tot nergens leiden

de kleine jongen
die het zonlicht zoekt
geen vragen stelt maar wacht
op kleine druppels licht

de kleine jongen
die tranen negeert
 lacht om te leven
die buiten zichzelf het leven bestormt
en tot zichzelf komt
op momenten van stilte
waarin elke dag hetzelfde is
en elk pad onbegaanbaar lijkt

de oude man
aanschouwt de horizon van zijn verleden
telt de grenzen die sindsdien werden gepasseerd
herinnert zich de schaduwen van toen
en staat stil in het licht van nu

hij is nog steeds
de kleine jongen

© Juul Baars 28 november 2025

In dit moment

 

In dit moment,

waar niets een verleden draagt

en toekomst zwijgt als een slapend kind,

In dit moment

ontbloot zich het gezicht van eeuwigheid.

Tijd wordt niet geteld en geen naam houdt stand
alleen de beleving danst op het ritme van het hart
dat durft te luisteren.

Het licht kust de ziel zonder te vragen wie zij is,
en de wind zegt zacht:
“Jij bent het, jij bent altijd geweest.”

Laat los, je gedachten van waarom en wanneer.
Want in dit moment is de liefde geen vraag,
maar een antwoord.

©17 september 2025

 

Leven (2)

 

al reikt mijn schaduw dagelijks terug naar mijn verleden waarin ik droomde van een wereld om me heen die in zijn leegte het geluid van al mijn schreden liet klinken als vertrouwd, alsof het veilig scheen

ik liet mijn doodsangst in die leegte rotsen bouwen

klampte me vast, aan wat op liefde leek

speelde mijn rollen vol oneigenlijk vertrouwen

en sloot mijn ogen als het licht duisternis bleek

Ik ken nog steeds de oude woorden die mij maakten

mijn wereld tekenden, zoals mij werd verteld

die uitgesproken naar het overleven smaakten

alsof mijn nu, door toen reeds was voorspeld

voorbij de dood vervagen vastgeroeste beelden

klinken mijn woorden als een niet bestaand gedicht

zie ik de stralen die mijn schaduw steeds verheelden

brengt elke stap, mij dichter bij het licht

Afscheid

 

beelden van een ver verleden
stukjes weemoed in het hart
woorden die half uitgesproken
spreken van geluk en smart

In de twijfel van het leven
niets gekregen niets gegeven
immer nog zo onomschreven
in mijn diepste ik verward

hoor de schreeuwen van mijn onmacht
vonken  liefde in verschiet
in onafgemaakte dromen
rust het laatste stuk verdriet

laatste woorden die weerklinken
in de verte, als een groet
alles in één zin besloten
met jouw wens, het ga je goed

 

© Juul Baars 3 oktober 2021

Ik

alles wat beloofd is zit nog
diep verborgen in je zijn
beelden hebben nog geen woorden
en de wereld is nog klein

onbewust zonder gedachten
tellen dagen je bestaan
alles dat een reden heeft
lijkt allemaal vanzelf te gaan

onbekende duisternissen
raken je soms even aan
zonder dat je je kunt weren
wordt angst deel van je bestaan

nog geen vraag die je kunt stellen
over leven over dood
alles wat in jou gezaaid is
wordt uiteindelijk ook groot

© Juul Baars 25 april 2019

Voortgang

wanneer ik stilsta
roept het licht
klinkt het geluid
van eeuwigheid
vergeet ik
om te denken

ooit verloor ik
de schaduw
van mijn verleden
 probeerde ik
te ontsnappen
aan mijn bedachte
werkelijkheid

mijn pad liep
langs de plekken
waar de dood
zich stil verschuilt
en waar mijn toen
zich in haar
tranen wentelde

wéér zie ik
geen horizon
en de glinstering
die ik zoek
dwingt me
opnieuw te kiezen…

© Juul Baars 3 maart 2019

Ik

ik ben het kind
dat zich verschuilt
in duisternis…
terwijl het toch
hunkert naar licht

ik ben het verleden
dat zich opdrong
als platgetreden pad
slechts leidend
naar de dood

En ook de waarheid
drong zich op
als beeld van
een verwrongen toekomst
gebouwd uit herinneringen

ik heb de dood gezien
en het leven gevoeld
zij zijn elkaars gelijken
en kennen geen begin
noch een eind

ik zag dat de dood
slechts  een voortduren
van herinneringen is
een samenvoeging
van hunkering
en verlangens…

ik ken geen begin meer
en geen eind
ik verzamel geen moed meer
om te handelen
te zijn zoals ik ben
en zoek niet meer
naar een beweegreden
om te doen…
© Juul Baars 5 februari 2018

Vroeger

vroeger is een oude foto gekreukt en verschoten
het verleden  lijkt  een  gerafelde band die  ons verbindt
 je spreekt in woorden die ik ben vergeten en elk gebaar
toont de vergetelheid die zich tussen ons in nestelde
onuitgesproken  gedachten verschuilen zich achter alles dat
anders  werd en steeds blijkt dat niets hetzelfde is geweest
Elke stilte roept naar vlagen van herinneringen en soms
dwarrelt een twinkeling van herkenning langs onze lijven
naar beneden om dan te veranderen in vergeten angst
 en ingehouden woorden die nooit worden uitgesproken

 

© Juul Baars 7 februari 2017

Terug

Gemaakt naar aanleiding van mijn bezoek aan Jakarta

volle straten, bruine mensen
geuren die ik vaag herken
naarstig zoek ik naar momenten
ik kom thuis in wie ik ben

woorden klinken onverstaanbaar
toch voel ik ze in mijn huid
en ik zie zoveel gebaren
waaruit iets bekends ontspruit

Smaken brengen oude beelden
de regen is gelijk mijn droom
warme zon die maar blijft stralen
alles voelt zo heel gewoon

iets in mij zoekt steeds herkenning
van dat wat al ik jaren mis
maar de werkelijkheid verraadt steeds
dat mijn vroeger niet meer  is...

 

© Juul Baars 02-02-2017