Bespiegeling

 

Rimpelloos en onvertekend

als in stilte strak ver-ijkt

door geen zuchtje wind bestreden

alsof je in een spiegel kijkt

Wekelijkheid lijkt een illusie

waarmee vrijheid wordt bereikt

misschien leidend tot confusie

omdat je in een spiegel kijkt

Omgekeerde beelden tonen

dat niets is zoals het lijkt

de windstilte doet geloven

dat het zelfs ondersteboven

is…

alsof je in een spiegel kijkt

.© JB 1 juni

Vroeger

vroeger is een oude foto gekreukt en verschoten
het verleden  lijkt  een  gerafelde band die  ons verbindt
 je spreekt in woorden die ik ben vergeten en elk gebaar
toont de vergetelheid die zich tussen ons in nestelde
onuitgesproken  gedachten verschuilen zich achter alles dat
anders  werd en steeds blijkt dat niets hetzelfde is geweest
Elke stilte roept naar vlagen van herinneringen en soms
dwarrelt een twinkeling van herkenning langs onze lijven
naar beneden om dan te veranderen in vergeten angst
 en ingehouden woorden die nooit worden uitgesproken

 

© Juul Baars 7 februari 2017

Foto van nu

De brug naar mijn herinnering aan jou
is langer dan 50 jaar
Het lijkt alsof er in de diepte
van de kloof twee werelden
zijn ontstaan
Starend besef ik dat het beeld in mij
lijkt op een schilderij
dat nooit werd geschilderd
Dat de werkelijkheid  niet de muziek is
die ik hoor als ik stiekem aan je denk.
Je gezicht schijnt kleine druppels
van het licht dat ik toen dacht te zien,
maar ik herken het niet
Jij bent veranderd en niet meer mezelf
Jij bent niet de gedachte die ik diep in
mijzelf bewaarde
Ik besef dat mijn liefde van toen,
voor jou, slechts het begin was
van mijn zoektocht naar tederheid
en warmte.
En  tranen die ik huilde toen je wegging
waren slechts om mezelf

 

© Juul Baars 18 september 2016