Totaal aantal pageviews

Posts tonen met het label vliegen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vliegen. Alle posts tonen

woensdag 8 december 2021

Vliegveld (verlaat stadsgedicht)

 


men heeft het onderwerp steeds weer begrommelt
en met wat onderzoekjes flink gerommeld
terwijl er ook aan visies werd gefrommeld
maar het wordt duidelijk, het vliegveld komt er niet

en ondanks alles wat er is ontwikkeld
waarbij met tegenstanders werd gebikkeld
de praatspieren dagelijks werden vernikkelt
blijft er niets over, ook niet in het verschiet

geen straalmotoren zullen hier gaan brullen
niets zal ook de bedrijfsterreinen vullen
zo achteraf bleek het dus allemaal lullen
in al die jaren werd het niets ons deel

de stad die aan zichzelf had kunnen bouwen
staat nu met uitermate lege klauwen
zichzelf in alle tonen te berouwen
en niemand zegt, wij wilden toen te veel

© Juul Baars 8 december 2021

zondag 6 oktober 2019

Naar vrijheid


ooit was ik iemand anders
vergroeid met vreemde rituelen
gebonden aan een ander zijn
dat zich in mij manifesteerde

alsof ik niet was
niet mijn plek  had uitgekozen
verplicht werd het vreemde te voelen
waarin zich vijandigheid verschool

misschien was het  angst
die mij in mezelf verdeelde
en telkens vroeg om strijd
tegen wie ik niet zou zijn

of er was onzekerheid
die grenzen om me heen trok
mijn denken in stukken brak
het geheel in mezelf  verbrokkelde

mist vormde de muur
die ik nooit durfde slechten
en me het zicht ontnam
op alles wat voor me lag

vrijheid is vliegen
tot aan het hoogste punt
waar de angst
geen vragen meer stelt

© Juul Baars 6 oktober 2019


dinsdag 14 mei 2019

Mug


dartelende capriolen
dan weer hoog en
dan weer laag
buitelingen
schuine bochten
vliegensvlug en
ook heel traag

vrijheid is
om op te zweven
drinkend van
het zonnelicht
vliegen naar
de hoogste hoogte
blik op eindeloos
gericht

draaien stijgen
dan weer dalen
schijnbaar doelloos
zonder wil
roekeloze
onbezorgdheid
dan staat plots…
het leven stil

© Juul Baars 14 mei 2019


donderdag 15 juni 2017

Vogels

 
 

langs flarden van
versleten licht
vliegen zwarte
vogels
nergens heen 
 
hun roep om
vrijheid
is verstomd
en elke traan
vergoten

de laatste druppels
verloren licht
spatten uiteen
op hun doffe
veren

hen rest slechts
de zwartheid van
duisternis
die hun eeuwigheid
beheerst.
 
 
© Juul Baars 14-06-2017