Duisternis

 

toen ik een vlinder was
kon ik doelloos fladderen
vormde de lucht mijn glijbaan
en kende ik geen tijd

toen ik een vogel was
verhief ik mij tot grote hoogte
overzag ik mijn vrijheid
die strekte tot de horizon

maar ooit verloor ik mezelf
in het ondoordringbare zwart
van mijn pijn
sloot ik mijn ogen
vergat mijn droom 
en verschool mezelf
in tienduizend vragen

zoals een mossel
in zijn gesloten schelp
op de zeebodem
zich afvraagt waar de zee is

en nog steeds verlangend
naar het licht
slijt ik mijn dagen
in duisternis

© Juul Baas 10 januari 2022

Licht

En God zeide. Er is licht en er was licht. En God zag dat het goed was En het licht verjoeg de schimmen van de duisternis waarin angst zich verschuilt de onwetendheid vervormt tot schaduwen van fantasie en een eindeloos verlangen naar het licht… Zoals de naderende dood zich kleed in een mantel van duisternis… je ogen sluit en leidt naar de tunnel waar aan het eind het altijddurende  licht lokkend haar stralen uitspreid Zoals de duisternis je tot blindheid geleid je doet tasten in het niets de zwarte leegte oplegt waarin geen richting bestaat of… kan worden gevonden

Zoals in het gebroken licht een moeder haar kind verliest zo voelt de duisternis als een zwarte machteloosheid die tergend langzaam elk innerlijke vuur dooft Eeuwig vecht het licht haar voortdurende strijd daar waar zij komt zal zij overwinnen En waar schaduwen verschrompelen in haar uitwaaierende stralen daar wordt het zaad gelegd voor een onuitputtelijke hoop © Juul Baars 22 juni 2018

Vogels

 

 

langs flarden van
versleten licht
vliegen zwarte

vogels

nergens heen 
 

hun roep om
vrijheid
is verstomd
en elke traan
vergoten

de laatste druppels
verloren licht
spatten uiteen
op hun doffe
veren

hen rest slechts
de zwartheid van
duisternis
die hun eeuwigheid
beheerst.

 

 

© Juul Baars 14-06-2017

Duisternis

Gemaakt voor een manifestatie over duisternis

 

 

 

Woordeloos en lusteloos
rusteloos en radeloos
De nacht verslindt het licht
met duisternis..
en zwarte nevels vliegen
langs de horizon..

Ademloos en roerloos
gedachteloos en uitzichtloos
vraag ik me af of er
nog leven is
ontluikend zo
de dageraad ooit begon

Bewegingloos en  krachteloos
eindeloos en reddeloos
verdrink ik in het al
dat donker is
met tomeloos verlangen
naar de zon

 

© Juul Baars 10 oktober 2016

terug naar het menu: klik hier