Tot het einde

 

tijd verwatert uren slijten
dagen rijgen zich aaneen
leven duurt een paar momenten,
onbewust vlieg je er  doorheen

duizend vragen onbeantwoord,
zoektocht naar een innerlijk zijn
stroom van woorden in je denken
ieder lied heeft een refrein

diepe stiltes in je dromen
het geraas van elke dag
vragen gaan en vragen komen
met een eigen tijdsbeslag

Zee van tranen, zonnestralen
alles sluit wat zich ontsloot
eeuwigheid werd een gedachte
toen het laatste licht verschoot


© Juul Baars 7 februari 2022

Mijmering

 

zoals de tijd sluipt

langs ruïnes van het verleden

en zich een weg baant

naar onwetendheid

zoals het leven roept

met stemmen van toen

die vragen

om niet te vergeten

zoals de dood wenkt

en wijst naar de horizon

zo zal ik voortgaan

zonder doel

en ergens

tussen leven en vergetelheid

sta ik stil en besef

dat liefde de weg is

die mij tot hier bracht

© Juul Baars 3 januari 2022

Mijmering (2)

en laat mij drijven
op de golven van
de zee
waarin ik leg
al dat mij niet laat zijn
mij vasthoudt waar ik ben
dan drijf ik
zonder een herinnering
aan pijn
naar overal
naar nergens
en naar jou

© Juul Baars (herschreven)
4 juni 2019

Mijmering

lopen langs gebaande wegen
eenzaam dwalen ongericht
er is niets dat je de weg wijst
aan de horizon is licht
ergens zal de waarheid gloren
is er reden van bestaan
maar je schaduw fluistert zachtjes
dat je altijd voort moet gaan

smalle paden brede lanen
steeds weer een nieuw vergezicht
oude tranen nieuw verlangen
vormen samen een gedicht
onderweg mezelf gevonden
woorden van gelatenheid
voortgaan op je oude schreden
tot de grenzen van je tijd

© Juul Baars 1 april 2019