Vliegveld (verlaat stadsgedicht)

 

men heeft het onderwerp steeds weer begrommelt
en met wat onderzoekjes flink gerommeld
terwijl er ook aan visies werd gefrommeld
maar het wordt duidelijk, het vliegveld komt er niet

en ondanks alles wat er is ontwikkeld
waarbij met tegenstanders werd gebikkeld
de praatspieren dagelijks werden vernikkelt
blijft er niets over, ook niet in het verschiet

geen straalmotoren zullen hier gaan brullen
niets zal ook de bedrijfsterreinen vullen
zo achteraf bleek het dus allemaal lullen
in al die jaren werd het niets ons deel

de stad die aan zichzelf had kunnen bouwen
staat nu met uitermate lege klauwen
zichzelf in alle tonen te berouwen
en niemand zegt, wij wilden toen te veel

© Juul Baars 8 december 2021

Weerpraatje (vandaag)

Weerpraatje

Vandaag is het weer somber weer
er schijnt geen zon en het is koud
een hongerige kat miauwt
laat mij erin, ik heb geen baas
ik loop door tuinen, en ik blaas
de aftocht als men mij verjaagt
en huil,
omdat niemand mij verdraagt

Vandaag is het weer somber weer
de apotheek puilt uit van mensen
die voor zichzelf beterschap wensen
een pil voor hier, een poeder daar
en soms ligt het recept niet klaar
dan smeekt met soms uit alle macht
en ik sta buiten en ik wacht

Vandaag is het weer somber weer
de mondkap knelt achter mijn oor
ik spoed mezelf de winkel door
bereken afstanden, was mijn handen
ik wil niet in een kist belanden
en ik bedenk me keer op keer
vandaag is het weer somber weer

© Juul Baars 6 december 2021

Complottheorie

 

De angst beheerst  ons leven, elke dag
en wij gaan voort tussen dat wat kan en mag
er is geen uitzicht meer op vrij bestaan
en telkens blijkt, het kan nog verder gaan
zo langzaam aan raken we meer ontstelt
iedereen weet, we worden steeds geteld

Het algoritme tekent ons bestaan
nooit zullen we nog onherkenbaar kunnen gaan
in kaart gebracht, getekend voor het leven
de laatste vrijheid onbewust prijsgegeven
dat wat we doen dat wordt centraal gemeld
we weten het, we worden steeds geteld

Ons geld dat is al digitaal beheerd
ze weten al waaraan je het spendeert
wat in je koelkast staat is ze bekend
ze weten hoe je leeft en wie je bent
en ook waar bij jou het schoentje knelt
want immers jij en ik, we worden steeds geteld

En buiten wachten camera’s, een trend
op elke straathoek worden we herkend
ze registreren waar je loopt en waar je gaat
ter ere en ter glorie, van de staat
zelfs wandelend in het bos of in het veld
weten we, we worden steeds  geteld

Wie straks teveel van het een of ander doet
wordt digitaal gewezen op wat moet
en hij die afwijkt,  wordt dan afgefloten
om bij herhaling, te worden uitgesloten
er wordt gehandhaafd, soms ook met geweld
in de samenleving, waarin we zijn geteld

kun jij je angst met ongeloof nog sussen
je brandende vermoedens met schijngedachtes blussen
je ogen sluiten voor wat jou staat te wachten
slaafs doorgaan met je plichten te betrachten
en te negeren, dat wat je wordt verteld ?
Weet dan, ook jij bent al geteld

© Juul Baars 28 november 2021

Toekomst

 

de argwaan is gewekt
het oordeel wordt geveld
wie hoort erbij, wie niet
wie wordt er meegeteld

beslopen door de angst
verwarring heerst alom
een leger van pionnen
de koning houdt ze dom

de leiders profiteren
hun hebzucht ongekend
langs aangewezen wegen
ze weten waar je bent

verwarring heerst alom
de leugen zal regeren
en elke vonk van tegenstand
zal men elimineren

een land vol strikte regels
die niemand overschrijdt
waar in ons onderbewuste
angst voor de dood
ons scheidt

© Juul Baars 14 november 2021

Waarheid

 

Zij is niet de weg
maar het  geluid van voetstappen
die zoekend naar antwoorden
voortgaan in licht en duisternis

Zij vormt de wolken
die de straling vernevelen
de zon afschermen
en dwingen tot nieuwe vragen

 in onze gretigheid  haar  te vinden
gaan wij voorbij aan de werkelijkheid
zien we niet dat de zee zich verschuilt
achter een rietstengel
horen wij de stem niet
die zonder woorden
van haar spreekt

zoekend naar haar
zijn wij als een parel in de schelp
die op de oceaanbodem vraagt
waar de zee is

© Juul Baars 1 november 2021

Vrijheid

 

de onuitsprekelijke drang
om iets te zijn in deze wereld
elke dag te ervaren
als iets nieuws
door zoekend nieuwe paden
te betreden
ook op oude grond

vrijheid
gevoel van zwermen vogels
die zwevend op hun vleugels
telkens een richting kiezen
gevoel van water in de zee
waarop diep verscholen wensen
onuitgesproken drijven
op golven van vergetelheid

vrijheid
misschien is de angst te groot
en bieden we geen tegenstand
als de massa roept
 glijden we onbewust mee
in de stroom van het gewone
waarin  elk verlangen naar jou
verstilt

vrijheid…

© Juul Baars 18 oktober 2021

Afscheid

 

beelden van een ver verleden
stukjes weemoed in het hart
woorden die half uitgesproken
spreken van geluk en smart

In de twijfel van het leven
niets gekregen niets gegeven
immer nog zo onomschreven
in mijn diepste ik verward

hoor de schreeuwen van mijn onmacht
vonken  liefde in verschiet
in onafgemaakte dromen
rust het laatste stuk verdriet

laatste woorden die weerklinken
in de verte, als een groet
alles in één zin besloten
met jouw wens, het ga je goed

 

© Juul Baars 3 oktober 2021