Voorbij

voorbij de angst
ligt het niets
waarin gebroken licht
haar laatste tranen huilt

tijd verwringt zich
tot een eeuwigdurend moment
en stilte overstemt
de drang tot leven

afscheid  bestaat slechts
uit één zin
waarin leven
zich samenvat

er is niets dat bindt
er is niets te verliezen
alleen het nu
telt

en dan zeg ik
dat ik voor altijd van je hou
waarna de klank
van mijn woorden
vervliegt in
de eeuwigheid

© Juul Baars 15 oktober 2019

Naar vrijheid

ooit was ik iemand anders
vergroeid met vreemde rituelen
gebonden aan een ander zijn
dat zich in mij manifesteerde

alsof ik niet was
niet mijn plek  had uitgekozen
verplicht werd het vreemde te voelen
waarin zich vijandigheid verschool

misschien was het  angst
die mij in mezelf verdeelde
en telkens vroeg om strijd
tegen wie ik niet zou zijn

of er was onzekerheid
die grenzen om me heen trok
mijn denken in stukken brak
het geheel in mezelf  verbrokkelde

mist vormde de muur
die ik nooit durfde slechten
en me het zicht ontnam
op alles wat voor me lag

vrijheid is vliegen
tot aan het hoogste punt
waar de angst
geen vragen meer stelt

© Juul Baars 6 oktober 2019

Herfst

Het regent pijpenstelen
zuidwestenwind
een stortbui
wisselvallig
soms schijnt even de zon
weldadige warmte
weer regen
frisse wind
de kat wil niet naar buiten
wolkenvelden
donkere lucht
windvlagen
motregen
en terwijl de bomen
langzaam kleuren
rijmt er niets
op herfst

© Juul baars 27 september 2019

Uitgeblust

afgetobd en afgebroken
uitgebrand en uitgepraat
niets is er nog onbesproken
leven gaat zoals het gaat

Weg zijn mooie idealen
ieder vuurtje uitgedoofd
elke dag is weer hetzelfde
niets waarin nog wordt geloofd

Sluimerend de tijd doorkomen
uren  staren  op een scherm
afhouden en ook afweren
als ik mezelluf maar bescherm

Knikkebollend tot het einde
wachtend op het eindbesluit
dan een schok… het duurt maar even
gaat het lichtje ineens uit..

© Juul Baars 17 september 2019

Gedachte (geinspireerd door het Ketelzwerfpad)

waar zon de morgendauw in pracht laat  blinken
en vage ochtendnevels dansen op het gras
daar waar de vogels met hun lied emoties raken
en eenden samen met de kikkers vrijheid kwaken
daar waar de krekels  tsjirpen in het veldgewas

daar waar de middagzon  het water doet verglimmen
de lucht van kruiden zich vermengt met bloemengeur
daar waar de wind het riet telkens  naar mij laat buigen
de wijde ruimte steeds van vrijheid blijft getuigen
en de natuur zich tentoonspreidt in elke kleur

daar wil ik alles dat mij bindt even verliezen
daar vind ik vrijheid en voel ik van binnen hoop
daar staat mijn wereld even stil
en niets blokkeert dan nog mijn wil
daar laat ik al mijn fantasie,… de vrije loop

© Juul Baars, 12 september 2019
geïnspireerd door “het Ketelzwerfpad”

Leven vliegt (voor Maarten)

leven vliegt…
verstrikt je in stroomversnellingen
vernietigd de stilte
en terwijl je overal voorbij raast
lijkt alles normaal
en gladgestreken

liefhebben bestaat…
al was het enkel om de klank van het woord
een klank waaraan je je vastgrijpt
zonder het besef
dat je liefhebt
innig liefhebt…

dan breekt de tijd…
en openbaart zich de dood
die je je adem ontneemt
de buitenwereld uitsluit
en jou en mij  afzondert
in het vacuüm van  leven

en dan zeg jij
ik hou van jou…
en staat de wereld even stil...
bestaat er niets meer om ons heen
voel ik mij een met jou
voor altijd

© Juul Baars 1 september 2019

Mijmering (2)

en laat mij drijven
op de golven van
de zee
waarin ik leg
al dat mij niet laat zijn
mij vasthoudt waar ik ben
dan drijf ik
zonder een herinnering
aan pijn
naar overal
naar nergens
en naar jou

© Juul Baars (herschreven)
4 juni 2019