sterven is als een
herfstblad
waaruit levenssappen wegvloeien
en kleur zich manifesteert
in wonderbaarlijke schoonheid
het lijkt alsof dromen zich
in de werkelijkheid van het nu
openbaren, om nog één keer te stralen
en daarna te vervallen
in een oneindige vergetelheid
©Juul Baars 21 maart 2021
de angst, de angst, de angst de angst
je gaat ermee naar bed
je droomt van virussen die kroelen
en met z’n allen hatelijk joelen
je word van ons besmet
politici die kraaien zaaien
het blabla wordt ons deel
de een lult dit
de ander bid
ze roepen: “weet ik veel”
en alles gaat kapot, kapot
Mark Rutte toont zijn lach
hij gniffelt, kniffelt keer op keer
en jokkebrokt elke keer weer
niemand die hem doorzag
verwoest de middenstand, verwoest
werklozen in een rij
depressies hier depressies daar
en we vermijden elk gevaar
en voelen ons onvrij
zijn wij dan zo gedwee, gedwee
dat wij ons laten leiden
door managers die niet versagen
en ons de grootste offers vragen
in onze vrijheid snijden
Moraal, moraal, moraal moraal
de waarheid is gestolen
wie kanker heeft moet wachten
we sterven in gedachten
en doen wat wordt bevolen
© Juul Baars
9 maart 2021
Je vraagt soms
hoeveel bladeren zijn gevallen
in welke kleur het leven zal vergaan
en hoe de wind zal spelen met gedachten
die zich in eeuwigheid zullen versmachten
om lichaamloos te blijven voortbestaan
Je denkt soms
aan de mensen die je kende
die in herinneringen voortbestaan
wiens naam je noemt waardoor ze er nog zijn
waarvan je droomt in dromen van satijn
totdat ook jij aan het einde komt te staan
Ik ben misschien
een stukje van hun wezen
en laat ze in gedachten bij mij zijn
waar in de leegte die zij achterlieten
ik dan nog even van ze kan genieten
tot aan het einde van mijn levenslijn
© Juul Baars
2 november 2020
Langs voor ons gebaande wegen
trekken wij de wereld in
zoekend naar onszelf
Door al het nieuwe dat we zien
raken we meer en meer
in de ban van onze zoektocht
terwijl het ons ontgaat
dat wij al zijn wat we zoeken
© Juul Baars 22
september 2020
