De Oude Botter

De oude Botter

Er staat een oude botter in de loods
Hij heeft bijna een eeuw niet meer gevaren
Zijn romp is krakkelig, verweerd en broos
Hij is  gedoemd om nooit meer af te varen

Zijn zwaarden uitgedroogd en half verrot
Zijn loefbijter is spontaan afgebroken
en ook de kluiverboom die is kapot
en van een mast  is zij reeds lang verstoken

-----

Maar elke nacht droomt hij  weer van de  zee
die hij dan met zijn ruwe boeg  doorsnijdt
Hij vaart vol trots met  alle winden mee
Glijdt over golven heen tot  eind der tijd

-----

Maar op een dag hoort zij wat mensen komen
ze spreken over platbodems van toen
en als ze dan bij hem zijn aangekomen
zegt een van hen dit wordt een kampioen

En toen hij weer alleen  stond in gedachten
zich afvroeg wat dit nu betekenen kon
Schikte hij zich in het eeuwig durend wachten
vergat hij zijn verlangen naar zee en zon

-----

En in de nacht  droomt hij weer van de zee
die hij dan met zijn ruwe boeg  doorsnijdt
Hij vaart vol trots met  alle winden mee
Glijdt over golven heen tot  eind der tijd

----- 

Hij  schrok toen de loodsdeuren  open gingen
en men hem  sleepte uit de oude loods
Hij voelde zon en hoorde vogels zingen
Zijn geluk van dat moment ja dat was groots

Hij  is hersteld in volle oude glorie
en toen hij van de werf  in het  water gleed
Zei hij tegen zichzelf, dit is victorie
Ik ga weer doen wat ik vroeger altijd deed

-----

Nu vaart hij vrij op het wijde  IJsselmeer
die hij dan met haar ruwe boeg doorsnijdt
Trotseert de sterkste winden keer op keer
glijdt over golven heen, tot het eind der tijd

-----

 

© Juul Baars 19 juni 2016

Haringkar Elburg

Kunstwerk: Haringkar Elburg van Pieter Hogenbirk

Haringkar Wippe   Wie Elburg bezoekt de stadsmuur bekijkt de wallen beloopt de steegjes bereikt de muurhuisjes ziet van koffie geniet In de kloostertuin even gaat zitten loopt daarna subiet langs het klooster Agniet via weeshuis langs kerkhof en kerkelijk gebied en zal dan naar het centrum toe hippen voor een heerlijke haring van Wippe

Ze zijn er niet duur met uitjes en zuur ze brengen de zee naar je lippen Ze glijden zo traag van je mond naar je maag Geen haring die daaraan kan tippen Een bal of kroket zijn toch veel  te vet een frikadel past niet tussen lippen Wie smullend wil smikkelen zijn smaak echt wil prikkelen die eet een haring van Wippe   © Juul Baars 19 juni 2016

De Zuiderzee

Schilderij: De Zee, Pieter Hogenbirk:

Gedicht t.b.v. Festival Elburg

De Zuiderzee Ooit sprak de Zuiderzee van verre vreemde landen de horizon voorbij zonovergoten stranden de kilte van het noorden de warmte van het zuiden de wijdte van het westen oosterse geur van kruiden Ooit sprak de Zuiderzee vertelde haar verhalen in schuimend bruine golven die beukten op het land In haar constante branding ruisten de woorden mee voor wie het wilde horen verhalen van de zee Ooit sprak de Zuiderzee van schepen en van mensen van harde wind en stormen van golven meters hoog van avontuur en blijdschap van leven en van dood en hoeveel mensenzielen zij in haar armen sloot   © Juul Baars 23 juni 2016

Ooit was de Zuiderzee de weg naar verre oorden een bron van fantasie voor hen die wilden gaan Maar nu zijn al haar vertes voor altijd afgestremd en is de Zuiderzee tot IJsselmeer getemd

Kloostertuin (Elburg)

Voorgedragen in Elburg, ter gelegenheid van het Vestingval 2016

Kloostertuin (Druk op de titel om het als lied te horen)
(muziek: Ernst van der Sloot)

In d'oude kloostertuin, waar je historie proeft
waan je je terug in een vergaan verleden
alsof je zusters ziet die het stenen pad betreden
en zachtjes bidden zoals het de Heer behoeft

En met je ogen dicht ruik je de verse kruiden
die groeiden in de vast ommuurde tuin
van duizendblad, majoraan  en ook ajuin
gedijend door de handen van Gods bruiden

En in gedachten hoor je de gebeden
ter eer en  glorie van de Vader en de Zoon
die in de hemel zitten op hun troon
 en dagelijks door de zusters  werden aanbeden

En in de stilte lijkt het of er stemmen klinken
er wordt gezongen in de bovenkerk
de noten  dansen liefelijk op het  perk
totdat zij in het groene gras verzinken

In d'oude kloostertuin, waar je historie proeft
zal schoonheid zich in eenvoud openbaren
je zult haar stilte voor jezelf  bewaren
als herinnering, diep in je hart gegroefd

 

© Juul Baars 9 mei 2016