Incompleet

Toen je niet meer sprak
pakte ik je hand
voelde dat de ruimte
in de kamer veranderde
tot alleen wij twee
nog zichtbaar waren
op dat moment wist ik
dat jij altijd deel uitmaakte
van mijn zijn
het gat dat in ons leven
onbedoeld ontstond
dichte zich met de warmte
die ik voelde in je hand
nu ik terugkijk
naar dat moment
bekruipt mij een gevoel
van incompleetheid
omdat mijn wij
niet meer bestaat

© Juul Baars 27 mei 2019

16 november

16 november (voor Paul)

seizoenen glijden voorbij
elk in hun specifieke kleur
en er lijkt niets veranderd

het dagelijkse leven
ontvouwt zich in haar
oude ritme
en ik glij mee…

Elke dag telt de uren
stopt zichzelf vol
met gebruikelijkheid
dat leven heet
reikt met zijn vingers
en trekt me mee
naar morgen

Ik ben je niet vergeten
en in het geruis
van het voortgaan
voel ik me af en toe
incompleet

zonder jou

© Juul Baars 19 november 2018

Samen

hoeveel wegen zijn er
die tot liefde leiden
hoe lang zoek je…
naar innerlijke rust
wanneer besef je
dat je bent wie je bent

samen gingen wij apart
langs elkaar, en samen
kronkelende wegen
die elkaar soms raakten
en zich weer scheidden…
onze wegen zijn
geplaveid met pijn
en angst…
maar toch, zij leidden ons
naar een eigen plek
soms onbegrijpbaar
en onzeker

toch bleven wij samen
zoals we afscheid namen
van jou… Paul
je steunen in
je laatste strijd…
bij je zijn tot het moment
dat je opgaf…

in die laatste momenten
waren wij
echt samen

© Juul Baars november 2017