Zonnebloem

 

Ik richt mij naar het vuur in de hemel,
niet uit dwang, uit verlangen.
Wat mij voedt is onzichtbaar,
maar in mijn groei reik ik naar het licht,
vorm ik elke dag een gebed van kleur.

Mijn hart opent zich in stilte,
blad na blad,
tot ik niets meer ben
dan een spiegel van licht.

De aarde houdt mij vast,
maar mijn ziel reikt omhoog.
Ik weet niet waarom ik dans,
alleen dat ik moet.

En als het licht zich verbergt,
wacht ik niet in angst
ik rust,
wetend dat liefde altijd terugkeert.

© 7 augustus 2025

Laat de wind je gids zijn

 

Loop niet waar de stenen zijn gelegd,
maar waar het onkruid fluistert onder je voeten.
Waarheid zit niet in de meetlinten van wetten,
maar in het zingen van vogels
die nooit naar school gingen.

Eenheid is als de zee, elke golf apart,
maar samen het hele water.
Loop niet in de pas, maar zoek het ritme van je hart
die je eigen muziek speelt.

Begraaf je gedachten niet
in de koude grond van dogma’s,
Laat ze bloeien in het zonlicht van liefde.
Verlies jezelf niet in regels,
want zelfs sterren houden zich niet
aan vastgestelde banen.

Wees de dans, niet het gebod.
Wees het vuur, niet de lucifer.

© JB 20 juli 2025

Vandaag

 

We lopen door straten vol spiegels, maar niemand ziet zichzelf.
We spreken van waarheid, maar fluisteren leugens met een glimlach.
De wereld is een marktplein vol van illusies.
We betalen de prijs, terwijl de waarde daalt
We kopen geluk in dozen en verkopen stilte voor lawaai.

De werkelijkheid is vermomd, als nieuwsbericht,
We geloven wat glinstert, en vergeten wat ademt.
O ziel, word wakker,
De verdwazing is geen droom, maar een gewoonte geworden.
Breek eruit. Niet met woede, maar met aandacht.
Niet met strijd, maar met liefde.

Want achter de rook van meningen en het stof van bezit,
wacht een waarheid die niet schreeuwt, maar fluistert.

© Juul Baars 3 juli 2025

Morgen

 

de onbekende wens, die je gedachten streelt
sluimert op de plek waar zon en schaduw elkaar vinden
waar de tijd zichzelf loslaat
en speelt met de tinteling van het onbekende

verborgen visioenen kleuren zwevende beloftes
tonen zich als een deur die opent zonder sleutel
waarachter naamloze gedachten zich verweven
en beelden stromen als een rivier,
niet gevangen in het verleden
niet beperkt door het heden
maar vrij en ongrijpbaar stralend
zoals de eerste lichtstraal het duister doorklieft
en zich niet afvraagt of zij welkom is

© 12 juni 2025

Zoeken

 

nog steeds reis ik, zonder eindbestemming
beweeg ik me door het onbekende
om nergens aan te komen, maar om te ervaren
De vragen die ik stel, klinken als een echo in de bergen
ze weerkaatsen in antwoorden, soms helder, soms vervormd
gedachten glippen als water door mijn vingers
hoe meer ik ze probeer vast te houden, hoe sneller ze vervliegen
in de ruimteloze diepte
tot ze opgaan in mijn droom dat er meer is dan ik zie
maar alles net buiten bereik blijft

© 29 mei 2025

Zonder titel

 

Is het de dans van zon en maan,

waarin licht en schaduw zich verweven,

grenzen vervagen en de tijd zacht roept?

Zijn het bomen, die fluisteren in stilte

terwijl hun wortels diep  reiken

zich verbinden in een onzichtbare cirkel

die het eeuwig samenzijn benadrukt?

Zijn het de golven die het zand kussen,

zich verzoenen met de kust

terwijl hun hartslag het ritme vormt

dat nooit stopt, nooit breekt?

Kijk omhoog en zie de vogels

hun vleugels vinden balans

zij zweven  op de adem van de lucht

waarin alles samenkomt

Vrede….

© Juul Baars 21 april 2024

Ochtendwandeling (Pinksterbloem)

 

in zilveren waas van ochtendlicht,

ontvouwt zich zacht een stille kracht

kwetsbaar als dauwdruppel in het gras,

dapper dansend in de wind.

een fluistering van het voorjaar,
geweven uit tere paarse gloed.
geen stem die haar aanwezigheid eist,
maar toch spreekt ze zonder woord.

haar verschijning streelt het ochtendgloren,
zoals hoop zich vlecht door tijd.
schitterend als vonk, een eerste teken,
die het lentegevoel verblijdt.

© JB 14 april 2025