Misverstanden
die zich uitrekken
tot lange, dunne
mis‑ver‑stan‑den
krinkelend door kamers
waar woorden zich anders
voordoen dan bedoeld.
Misverstanden
die murmelen
als kromme spiegels,
misverstandjes die groeien
tot MISVERSTANDEN
wanneer een stem te luid wordt.
Mis‑stan‑der‑mis
een dans van halfbegrepen zinnen,
misverstanden
die zich nestelen tussen komma’s
knikken en dan weer wegschieten
als schuwe gedachten.
Misverstanden
die rondcirkelen, terugkeren,
misverstand na misverstand,
een slingerend spoor
van misversta‑misverstond‑misverstanden
tot iemand eindelijk vraagt:
“zeg… wat bedoel je eigenlijk?”
En dan
krinkelt alles open.
© 20 september 2026
