De
tijd is voorbij.
Niet omdat de wereld stilviel,
maar omdat het ruisen van momenten
geen grip meer heeft op mij.
Wat
ooit telde in dagen en jaren
valt uiteen als stof in zonlicht.
Wat ik vasthield aan herinneringen
wordt licht genoeg om te laten zweven.
In
de ruimte waar de tijd zwijgt
ontstaat een stilte die niets verlangt.
Geen richting, geen doel,
alleen nog een open veld van zijn.
verdwijnen mijn voetstappen
nog voor ik ze zet
De tijd is voorbij
en in de lege ruimte
wordt alles helder
© Januari 2026
Geen opmerkingen:
Een reactie posten