Neem de
lessen mee zoals je gloeiende kolen draagt in je handen:
pijnlijk, maar vol vuur dat het pad verlicht waar koude woorden dat nooit
hadden gekund.
Neem je groei mee, als een wijnrank die zich langzaam om het licht heen
wikkelt. Niemand ziet haar groeien, maar toch vindt ze haar weg naar de zon.
Neem je
doorzettingsvermogen mee, de onzichtbare hand die je door stormen droeg
Neem de
mensen mee die als zachte rivieren door je hart stromen, waar je ziel drinkt en
tot rust komt.
Neem je grenzen mee, de onzichtbare hekken van licht die fluisteren: hier begint
mijn heiligdom.
Volgend jaar mogen ze eerder oplichten.
Neem je
zelfrespect mee, als een kroon die je niet hoeft te tonen om toch te
dragen.
Neem dankbaarheid mee, als een zak vol kleine stenen die, wanneer je ze
omdraait, altijd blijken te glinsteren.
En laat achter wat je niet langer
dient:
Laat schuld
los, zoals een vogel die je uit je handen laat vliegen omdat hij nooit van jou
was.
Laat het jezelf verliezen in de
verwachtingen van anderen achter, zoals een oude mantel die te
zwaar is geworden voor de reis die je nog moet gaan..
Laat vergelijking los, want geen twee bomen groeien in dezelfde richting en
toch raken ze allebei de hemel.
Laat oude
pijn rusten, zoals bladeren die eindelijk de aarde mogen kussen om voeding te
worden voor iets nieuws.
Laat het idee los dat je altijd sterk moet zijn. Zelfs bergen kennen momenten
waarop ze zich verbergen in de mist.
Laat de angst voor meningen van anderen hier, zoals je zand door je vingers
laat glijden. Het hoort niet bij je, en het blijft nooit.
© 2026
